Keltisch jaarfeest: Lammas (1 aug)
- Ella van der Naalt

- 4 dagen geleden
- 4 minuten om te lezen
Het eerste oogstfeest van het Keltisch Jaarwiel
Er hangt iets in de lucht aan het begin van augustus...
De dagen zijn nog warm, maar de avonden worden langzaam koeler. De eerste bladeren verliezen hun diepgroene kleur en in de velden golven goudgele graanhalmen mee met de wind. Bramen kleuren donkerpaars, appels beginnen te rijpen en overal laat de natuur zien dat de eerste oogst is aangebroken...
Misschien merk jij het ook: verandering.
Op 1 augustus vieren veel mensen die leven volgens het Keltische (of germaanse) jaarwiel Lammas, ook wel Lughnasadh (uitspreken als Loenasad) genoemd.
Het is de eerste van de drie oogstfeesten en een moment om stil te staan bij overvloed, dankbaarheid én loslaten. Oogst betekent in dit geval niet alleen het oogsten van planten, maar ook het ophalen van je winst en overvloed in je eigen leven. Een moment om stil te staan bij wat je hebt.

Wat is Lammas?
Lammas is afgeleid van het Oud-Engelse Loaf Mass, oftewel 'broodmis'. Het verwijst naar het eerste brood dat werd gebakken van het nieuwe graan en als dankoffer werd gedeeld. De oudere Keltische naam Lughnasadh verwijst naar de zonnegod Lugh, een god van licht, vakmanschap, creativiteit en talent.
Volgens de Ierse mythologie stelde Lugh dit feest in ter ere van zijn pleegmoeder Tailtiu, die stierf nadat zij het land vruchtbaar had gemaakt voor de landbouw.
Hoewel de oorsprong duizenden jaren oud is, voelen de thema's van Lammas verrassend actueel.
Want ook wij leven in seizoenen.
Niet alleen buiten ons, maar ook vanbinnen.
En jij kan dus, ook als je Nederlands bent, meeleven met deze seizoenen.
De eerste oogst
Lammas is geen eindpunt in het jaar, maar juist een tussenmoment. Dat is ook wel logisch, want augustus is het eerste punt na de midzomer in juni/juli. De donkere dagen zijn begonnen... maar de zomer hangt ook nog in de lucht. Dit is dus een uitnodiging om even stil te staan voordat je weer verder gaat...
Vaak zijn we geneigd om direct door te gaan naar het volgende project, de volgende droom of het volgende doel. Maar de natuur doet iets anders. Zij neemt eerst de tijd om te oogsten.
Wat is er dit jaar al gegroeid? Waar heb je energie, liefde of aandacht in gestoken? Welke zaadjes die je maanden geleden plantte, beginnen nu zichtbaar te worden?
Misschien is jouw oogst heel concreet: een nieuwe baan, een eigen onderneming, een fijne relatie, een ander huis, een creatief project dat eindelijk vorm krijgt... noem maar op.
Maar misschien is je oogst juist veel subtieler...: meer zelfvertrouwen, grenzen aangeven, rust vinden, durven voelen, jezelf eindelijk serieus nemen... Ook dat is oogst.

Dankbaarheid als spirituele beoefening
Lammas nodigt uit om bewust stil te staan bij overvloed. Niet per se vanuit de gedachte dat alles perfect moet zijn... in tegendeel; juist door te zien hoeveel er al aanwezig is.
In een maatschappij die vaak gericht is op méér, sneller en beter, kan het bijna revolutionair voelen om simpelweg te zeggen: "Dit is genoeg."
Dankbaarheid betekent niet dat er geen verlangens meer mogen zijn, maar het betekent dat je jezelf toestaat om ook het huidige moment volledig te ontvangen. Juist daarin ontstaat vaak een gevoel van rijkdom.
Bovendien is het een belangrijk onderdeel van cyclisch leven dat vaak vergeten wordt. Als je steeds bezig bent met wat er nog niet is, vergeet je heel veel belangrijke dingen in je leven.
Leven met de seizoenen
Wat ik zo mooi vind aan het Keltische jaarwiel, is dat het ons eraan herinnert dat groei nooit lineair is. Want we hoeven niet het hele jaar door productief te zijn.
Na elke periode van groei volgt een tijd van oogsten: en na de oogst volgt langzaam het loslaten.
Daarna komt de stilte van de winter... En uit die stilte ontstaat uiteindelijk weer nieuw leven.
Wanneer we leren leven met deze natuurlijke cycli, ontstaat er vaak meer zachtheid voor onszelf. We hoeven niet voortdurend te bloeien.
Soms is het voldoende om simpelweg te ontvangen wat we al hebben gecreëerd. Soms is het voldoende om te zien wat er om je heen bestaat. Soms is het voldoende om te voelen wat er op dit moment in je zit.

Een eenvoudig Lammas-ritueel voor jou
Je hebt niet veel nodig om Lammas bewust te vieren... Er zijn heel veel manieren om te vieren wat er is. En zo kun je bijvoorbeeld een klein ritueel voor jezelf creëren:
Maak een wandeling in de natuur en kijk welke tekenen van de eerste oogst je tegenkomt.
Zet een kaars aan en leg eventueel wat brood, graan, fruit of bloemen op een klein altaartje.
Schrijf op waar je (sinds het voorjaar) dankbaar voor bent.
Sta stil bij welke kwaliteiten in jou zijn gegroeid.
Schrijf vervolgens op wat je liefdevol wilt koesteren.
Sluit af door jezelf hardop te bedanken voor alles wat je doet.
Oefen met ontvangen: extra genieten van een lekkere kop cacao, of een warme knuffel.
Journalvragen voor Lammas
Vind je het fijn om te schrijven? Dan kunnen deze vragen je helpen om de energie van Lammas te verdiepen... gebruik ze als inspiratie of neem ze letterlijk over; wat jij fijn vind:
Waar ben ik de afgelopen 6 maanden in gegroeid?
Welke oogst zie ik nu in mijn leven, zowel zichtbaar als onzichtbaar?
Welke kwaliteiten in mij zijn sterker geworden?
Waar ben ik oprecht trots op?
Wat vraagt erom gevierd te worden?
Wat mag ik met liefde aanschouwen?
Waar wil ik mijn energie de komende maanden bewust aan blijven geven?
Hoe kan ik meer leven vanuit vertrouwen in de natuurlijke cycli van het leven?
Tot slot... wat kan ik meenemen het najaar in?
Een moment van dankbaarheid
Lammas herinnert ons eraan dat overvloed niet begint bij meer verzamelen, maar bij werkelijk zien wat er al is. En dat we af en toe mogen stoppen met zaaien... we niet steeds in zomer hoeven te zitten en dat we even mogen rusten; ook als het nog licht is buiten.
Kijken.
Voelen.
En met een open hart ontvangen wat het leven ons tot nu toe heeft gebracht.
Kijk naar momenten van dankbaarheid: die zijn er altijd,
hoe fijn is dat?
Dankjewel voor het lezen,
liefs, Ella


Opmerkingen