Stoppen met social media: wat het je oplevert als je minder zichtbaar bent

Wanneer je verdwijnt van social media: wat er gebeurt als je niet meer zichtbaar bent...

Er was een tijd waarin verdwijnen betekende dat je letterlijk niet meer bereikbaar was.

Je telefoon ging niet over. Je stuurde geen berichtjes. Mensen wisten simpelweg even niet wat er in je leven gebeurde. En dat was oké. Voor veel millennials (en gen-z'ers) voelt dat bijna onvoorstelbaar.

Wij zijn de generatie die opgroeide met MSN, Hyves, Myspace en daarna Facebook en Instagram. We waren erbij toen online delen nog spannend en nieuw voelde. Toen een foto plaatsen betekende dat je vrienden die avond konden meekijken. Toen “online zijn” nog iets was wat je bewust deed.

Maar ergens onderweg veranderde er iets fundamenteels... Social media werd namelijk niet alleen een plek om 'op te zoeken'. Want het werd een soort digitaal archief van ons leven... eentje die we constant bij ons dragen. Een plek waar we aanwezig moesten blijven en waar we konden zien wat iedereen deed, waar iedereen was, wie jarig was en welke mijlpalen anderen vierden.

En steeds meer mensen stellen zichzelf de vraag:

Wat gebeurt er als ik daar niet meer aan meedoe?

De vreemde leegte nadat je stopt

Een van de meest ongemakkelijke dingen aan stoppen met social media is misschien niet de stilte zelf... Maar het is de ontdekking dat sommige mensen ineens verdwijnen uit je leven.

Er is geen ruzie geweest en er is ook niet bewust afscheid genomen... Maar omdat de digitale herinnering van je bestaan wegvalt.

Geen verjaardagsmeldingen meer. Geen foto’s waarop je toevallig ziet dat iemand verhuisd is. Geen verhalen waardoor je denkt: “Oh ja, ik moet haar eigenlijk weer eens spreken.”

En dat kan pijnlijk voelen.

Dan vraag je je af: Waren we eigenlijk nog echt verbonden? Of voelde het alleen zo omdat we elkaars leven bleven volgen?

Veel millennials die stoppen met sociale media beschrijven precies dat gevoel. Ze merken dat sommige vriendschappen langzaam stilvallen. Mensen die ooit dichtbij voelden, sturen ineens geen bericht meer: en dat kan voelen als een afwijzing.

Een like is geen verbinding

Zichtbaar zijn betekent niet automatisch dat je verbonden bent. We kunnen jarenlang iemands leven volgen zonder echt te weten hoe iemand zich voelt... We zien de vakantiefoto’s of de nieuwe baan... de baby, of het nieuwe huis: we zien alle mooie momenten.

Maar we weten niet altijd: “Hoe gaat het écht met je?”

Een hartje onder een foto is geen gesprek en een reactie met drie emoji’s is geen vriendschap. Een verjaardagsmelding is geen persoonlijke herinnering, want echte verbinding vraagt iets anders; intrinsieke motivatie.

Een berichtje sturen omdat je aan iemand denkt. De telefoon pakken om iets af te spreken en samen koffie te drinken. Samen een wandeling maken en een gesprek voeren waarin ruimte is voor alles wat niet online gedeeld wordt...

De ongemakkelijke fase: wie ben ik zonder publiek?

Stoppen met social media is dus zeker niet alleen maar bevrijdend, want er zit ook een ongemakkelijke kant aan... Wat gebeurt er wanneer niemand meer meekijkt? Voor veel mensen voelt dat eerst bijna vreemd: alsof ervaringen minder echt zijn wanneer ze niet gedeeld worden bijvoorbeeld. En tegelijkertijd begint er ook iets moois: het écht aanwezig te zijn in je eigen leven.

Niet omdat iemand anders het ziet, maar omdat jij het ervaart.

Minder mensen, maar ook diepere verbinding

Veel mensen die stoppen met social media merken dat hun sociale kring kleiner wordt, maar vaak ook echter. De mensen die namelijk in je leven blijven, zijn vaak de mensen die moeite doen om contact te houden.

Het zijn de mensen die vragen hoe het gaat, die bellen of met je afspreken. De mensen die niet alleen op de hoogte willen blijven van jouw leven, maar er daadwerkelijk onderdeel van willen zijn.

Wat krijg je ervoor terug?

Wanneer de constante stroom van informatie in social media wegvalt, ontstaat er ruimte.

Ruimte voor:

🌿 meer rust in je hoofd 🌿 minder vergelijken met anderen 🌿 meer aandacht voor je eigen leven 🌿 creativiteit zonder publiek 🌿 diepere gesprekken 🌿 bewustere relaties 🌿 meer tijd voor dingen die echt belangrijk voelen

Veel mensen beschrijven dat hun hoofd rustiger wordt wanneer ze niet meer voortdurend meekijken met honderden levens.

Je hoeft niet meer alles te weten. Je hoeft niet overal bij te zijn. Je hoeft niet constant zichtbaar te zijn om waardevol te zijn.

Misschien is verdwijnen ook thuiskomen

We leven in een tijd waarin gezien worden bijna hetzelfde lijkt te zijn geworden als bestaan.

Maar je mag jezelf weer te ontmoeten, ook zonder publiek. Om dingen te doen zonder ze vast te leggen. Om herinneringen te maken zonder bewijs. En om verbinding te zoeken die verder gaat dan een scherm.

Misschien betekent stoppen met social media niet dat je verdwijnt, maar misschien betekent het juist dat je weer terugkomt: bij jezelf, bij je leven.

Journalvragen om over na te denken als je twijfelt om te stoppen met social media:

• Welke delen van mijn leven deel ik vooral omdat anderen het mogen zien?

• Hoe zou mijn leven veranderen als ik niets meer hoefde te bewijzen?

• Welke relaties voelen echt voedend voor mij?

• Met wie zou ik opnieuw verbinding willen maken buiten sociale media om?

• Waar verlang ik naar als de digitale ruis stil wordt?

Dankjewel voor het lezen,

liefs, Ella

PS. Je vind ons dus niet op social media, maar wel wekelijks in deze blogs :) en natuurlijk op onze offline evenementen in Utrecht!