Van alleen dragen naar samen groeien

In deze blog neemt gastblogger Laura ten Hoedt je mee in haar proces van verzachten.

Laura beschrijft hoe zij van hard werken en presteren naar ontvangen en vertrouwen schoof. Het is een persoonlijke shift over kracht, kwetsbaarheid en community.

-

Jarenlang was mijn standaard instelling: zelf dragen, hard werken en sterk zijn… 

Onafhankelijkheid was voor mij het bewijs van waardigheid. 

Niet leunen en ook zeker niet verzachten, want als ik dat deed, kon er iets openbreken wat ik misschien niet weer dicht kreeg.

Het leek krachtig, maar in werkelijkheid was het overleven...

Laura ten Hoedt, schrijver

Ik geloofde dat ik pas iets waard was als ik het alleen kon. Dat hulp vragen een vorm van falen was. 

En dus werkte ik harder, deed ik meer, zette ik door en ondertussen voelde ik diep vanbinnen:

Samen kunnen we toch veel hoger vliegen… waarom doen we dat dan niet?

Ik zag het wel, maar ik was zelf degene die niet losliet. Die niet durfde te landen in verbinding. Die geen plek maakte om echt gedragen te worden.

Tot ik het anders ging ervaren…

Dat samen niet betekent dat je jezelf verliest, maar dat je ruimte creëert om een grotere versie van jezelf te zijn. Dat gedragen worden niet afdoet aan je kracht, maar juist de bedding is van ware kracht.

Dat het niet gaat om overnemen, maar om naast elkaar staan. Niet om reguleren, maar om samen ademen.

Niet om redden, maar om dragen, even, precies waar nodig...

Een van de meest voelbare momenten was een moment met mijn dochter. We raakten in gesprek over geven, ontvangen en tekort:

“Waar ik vroeger direct was gaan compenseren, oplossen of sturen, bleef ik nu bij mezelf.”

Rustig. Vanuit vertrouwen. Niet dragen, maar gewoon puur aanwezig zijn. En precies daar gebeurde het: zij kon zichzelf dragen en in haar eigen kracht gaan staan. 

Dat is voor mij de kracht van samen. Niet dat één van ons harder werkt, maar dat we elkaar ruimte geven om op eigen benen te staan.

Vandaag geloof ik met alles in mij:

• Dat je alleen misschien ver komt als je jaagt, maar nooit de vrijheid voelt om echt te vliegen.

• Dat samen niet soft is, omdat het vraagt dat je juist écht bent.

• En dat onze grootste potentie ligt in relationele draagkracht: elkaar kunnen dragen zonder over te nemen en zelf durven leunen zonder in te zakken.
  

Wat wordt er echt allemaal mogelijk als we samen dragen, in plaats van afzonderlijk overleven? 

Voor mij is dat de vraag, de potentie. En precies daarvoor kies ik nu, voor mezelf, voor mijn kinderen en voor de mensen om mij heen.

Niet omdat ik alleen hoger wil vliegen, maar omdat wil ervaren hoe ver we kunnen komen als we dat samen doen.

Laura ten Hoedt Januari '26

-

Bedankt voor het lezen van deze blog, geschreven door Laura ten Hoedt. Laura is gastblogger bij Ella Gaia en deelt graag haar magische pen met jullie.

Heeft iets in je geresoneerd of ben je benieuwd naar meer artikelen en content van Laura? Kijk dan ook op Laura's LinkedIN pagina